Głogów od pierwszych kroków zaskakuje połączeniem ciężkiej historii z niezwykle spokojną, nadodrzańską atmosferą starego miasta. Wiele miejsc wciąż nosi ślady wojennych zniszczeń, a jednocześnie widać upór miasta, które zdecydowało się odrodzić cegła po cegle i dziś potrafi oczarować zarówno miłośników historii, jak i tych, którzy szukają przyjemnego miejsca na niespieszny spacer. To jedno z tych miast, w których pozornie „niewielka” starówka kryje zaskakująco dużo – od monumentalnych świątyń, przez zamkowe wzgórze z widokiem na Odrę, po fragmenty twierdzy, które wplatają się między współczesną zabudowę i parki.​

Zamek Książąt Głogowskich

Zamek Książąt Głogowskich wyrasta nad Odrą jak wyraźny punkt orientacyjny, do którego prędzej czy później prowadzą niemal wszystkie drogi spacerowe po mieście. Historia warowni sięga XIII wieku i czasów Konrada I, a to, co dziś widać, jest efektem powojennej odbudowy po ogromnych zniszczeniach z końca II wojny światowej. Bryła zamku ma w sobie coś surowego, ale jednocześnie eleganckiego – w murach widać różne etapy rozbudowy, od pierwotnej funkcji obronnej, po pałacową rezydencję, którą obiekt stał się w późniejszych stuleciach. Największym zaskoczeniem jest funkcja, jaką pełni dzisiaj: w środku mieści się Muzeum Archeologiczno‑Historyczne, które pozwala wejść głębiej w opowieść o Głogowie, od czasów grodu piastowskiego po okres nowożytny. Trasy wystaw prowadzą przez sale z dawnymi sprzętami, makietami miasta i kolekcjami numizmatów, dzięki którym łatwiej wyobrazić sobie dawne życie nadodrzańskiego grodu.​

Rynek

Rynek w Głogowie jest sercem odbudowanej starówki i najlepiej pokazuje, jak miasto poradziło sobie z wojenną traumą niemal całkowitego zniszczenia śródmieścia. Plac otaczają współczesne kamienice stylizowane na historyczne, które nawiązują do dawnego układu i kolorystyki, a w centrum wyrasta okazały ratusz z wysoką wieżą. Historia ratusza sięga przełomu XIII i XIV wieku, choć obecna bryła to efekt XIX‑wiecznych przebudów oraz powojennej rekonstrukcji po zniszczeniach 1945 roku. Wieża ratuszowa od razu przyciąga wzrok – smukła, strzelista, z charakterystyczną sylwetką widoczną z wielu punktów starego miasta.​

Kolegiata Wniebowzięcia NMP

Kolegiata Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny jest jednym z najbardziej poruszających miejsc w Głogowie – wielką ceglaną świątynią, która mimo zniszczeń wciąż dominuje nad Ostrowem Tumskim. To jeden z najstarszych kościołów na Śląsku, a początki świątyni wiązane są jeszcze z czasami pierwszych Piastów, gdy w tym miejscu działał gród i wczesny ośrodek chrześcijański. Kolegiata przez wieki była jednym z najważniejszych kościołów regionu, a jej obecna sylwetka to efekt kolejnych rozbudów i odbudów, skończony daleko od stanu sprzed wojny. Podczas działań w 1945 roku budowla została poważnie zniszczona, a odbudowa, prowadzona etapami, trwa do dziś, co nadaje miejscu szczególny, „żywy” charakter. Spacer wokół kolegiaty pozwala zobaczyć kontrast między zrekonstruowanymi fragmentami a pozostawionymi śladami ruin, które działają mocniej niż niejeden tekst w podręczniku historii.​

Mury obronne

Głogów należy do miast, w których obronny charakter da się wyczuć podczas samego spaceru – nagle między blokami lub parkiem wyrastają fragmenty murów, ziemne wały lub ceglane bastiony. Zachowane części średniowiecznych murów obronnych przypominają o znaczeniu miasta w systemie piastowskich warowni nad Odrą i o słynnej obronie Głogowa z 1109 roku, upamiętnionej w lokalnej pamięci i miejskich symbolach. Wśród najciekawszych obiektów znajdują się fragmenty bram i baszt, a także rozległe relikty nowożytnych fortyfikacji, które włączono w miejski krajobraz zieleni. Szczególne wrażenie robi fort Gwiaździsty z XVIII wieku – przykład pruskiej architektury militarnej, który z lotu ptaka tworzy charakterystyczny, geometryczny zarys. Tutaj znajdziesz więcej informacji.​

Bulwar Nadodrzański

Bulwar Nadodrzański to nowocześniejsza twarz Głogowa – miejsce, gdzie historia średniowiecznego grodu spotyka się z codziennością współczesnego miasta spacerującego nad rzeką. Ścieżki wzdłuż Odry prowadzą między zielenią, fragmentami dawnych umocnień i widokami na zamek oraz kolegiatę, a jednocześnie tworzą idealną przestrzeń na rower, jogging albo spokojny spacer. Charakterystycznym akcentem jest Most Tolerancji, wyróżniający się intensywnym, różowym kolorem konstrukcji, który przyciąga wzrok nawet z daleka. Most łączy brzegi Odry, ale pełni też rolę symbolu nowego Głogowa – otwartego na dialog i budowanie relacji ponad podziałami, co odzwierciedla jego nazwa.​​

Teatr im. Andreasa Gryphiusa

Głogowski teatr im. Andreasa Gryphiusa jest jednym z najbardziej charakterystycznych budynków starówki i uchodzi za najstarszy zachowany miejski teatr w Polsce. Wzniesiono go na przełomie XVIII i XIX wieku w stylu klasycystycznym, na miejscu dawnych ław miejskich, co od początku nadawało mu szczególne znaczenie w miejskiej tkance. Podczas wojny budynek został poważnie zniszczony, a przez lata funkcjonował jako malownicza, choć dramatyczna ruina na rynku, przypominająca o skali zniszczeń w 1945 roku. Proces jego odbudowy i przywracania funkcji kulturalnych stał się jednym z symboli mozolnego „składania” Głogowa na nowo. Dziś odrestaurowany teatr łączy zabytkową fasadę z nowoczesnym zapleczem i programem artystycznym, który ożywia starówkę wieczorami.​

Kościół Bożego Ciała

Kościół Bożego Ciała to jeden z najpiękniejszych barokowych akcentów Głogowa i zupełnie inny świat niż surowa gotycka kolegiata. Świątynia powstała jako kościół klasztorny jezuitów na przełomie XVII i XVIII wieku, co widać w bogatej, dynamicznej architekturze i dekoracji wnętrza. Fasada kościoła przyciąga wzrok barokową kompozycją z pilastrami, gzymsami i rzeźbami, które tworzą teatralną oprawę wejścia. Wnętrze kryje efektowny wystrój – ołtarze, stiuki i malowidła, które przenoszą w czasy, gdy zakony jezuickie odgrywały kluczową rolę w życiu religijnym i edukacyjnym regionu.​​

Pomnik Dzieci Głogowskich

Pomnik Dzieci Głogowskich to jedna z najbardziej poruszających form upamiętnienia w mieście, nawiązująca do obrony Głogowa z 1109 roku. Monument przypomina legendę o zakładnikach, których los na stałe wpisał się w lokalną tożsamość i literackie opowieści o średniowiecznym grodzie. Rzeźba stoi w pobliżu zamku i amfiteatru, w miejscu, gdzie łatwo zatrzymać się na chwilę w drodze między kolejnymi punktami zwiedzania. Sama forma pomnika jest symboliczna, nieprzegadana, dzięki czemu działa bardziej emocją niż dosłownością.​

Aleja Wolności

Aleja Wolności to jedna z reprezentacyjnych ulic Głogowa, przy której czuć już bardziej miejski charakter niż w wąskich uliczkach starówki. Wzdłuż alei stoją budynki z różnych okresów, a całość tworzy przyjemny trakt spacerowy, którym często zaczyna się lub kończy zwiedzanie centrum. W okolicy znajdują się liczne pomniki i rzeźby, w tym upamiętniające ważne postacie związane z regionem, jak Jan z Głogowa czy Józef Wybicki. Niedaleko leży Park Słowiański i Park Sapera – zielone enklawy wpisane w miejski układ, gdzie między drzewami kryją się fontanny, alejki i pojedyncze elementy małej architektury.​​

Podsumowanie

Głogów to miasto, które nie narzuca się od razu, ale im dłużej trwa spacer, tym wyraźniej odsłania swoje warstwy – od piastowskiego grodu, przez czasy twierdzy, po powojenną odbudowę i współczesne nadodrzańskie bulwary. Zamek, kolegiata, rynek z teatrem, mury obronne i spokojne parki przy dawnej fosie tworzą opowieść o miejscu, które umiało podnieść się z niemal całkowitej zagłady. To idealny cel na jednodniową lub weekendową wyprawę dla osób, które lubią miasta z charakterem, gdzie za każdym zakrętem kryje się kolejna historia zapisana w cegłach, wodzie i zieleni.